EWANGELIA NA DZIEŃ 15.10.2026

WSPOMNIENIE ŚW. TERESY Z AVILA, DZIEWICY I DOKTORA KOŚCIOŁA

CZWARTEK XXVIII TYGODNIA ZWYKŁEGO,

EWANGELIA (Łk 11, 47-54)

Jezus gromi faryzeuszów i uczonych w Prawie

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do faryzeuszów i do uczonych w Prawie:

«Biada wam, ponieważ budujecie grobowce prorokom, a wasi ojcowie ich zamordowali. Zatem dajecie świadectwo i przytakujecie uczynkom waszych ojców, gdyż oni ich pomordowali, a wy im wznosicie grobowce.

Dlatego też powiedziała Mądrość Boża: Poślę do nich proroków i apostołów, a niektórych z nich zabiją i prześladować będą. Tak na to plemię spadnie kara za krew wszystkich proroków, która została przelana od stworzenia świata, od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a przybytkiem. Tak, mówię wam, zażąda się zdania z niej sprawy od tego plemienia.

Biada wam, uczonym w Prawie, bo wzięliście klucze poznania; sami nie weszliście, a przeszkodziliście tym, którzy wejść chcieli».

Gdy wyszedł stamtąd, uczeni w Piśmie i faryzeusze poczęli gwałtownie nastawać na Niego i wypytywać Go o wiele rzeczy. Czyhali przy tym, żeby Go pochwycić na jakimś słowie.

Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii

W dzisiejszej Ewangelii Jezus wypowiada mocne słowa przeciwko faryzeuszom i uczonym w Prawie. Zarzuca im, iż budują grobowce prorokom, których zabili ich przodkowie, a jednocześnie sami nie przyjmują Bożego słowa i sprzeciwiają się tym, których Bóg do nich posyła.

Pan Jezus nie potępia pamięci o prorokach ani szacunku dla świętych. Przestrzega przed obłudą, która polega na oddawaniu czci ludziom sprawiedliwym z przeszłości, a zarazem odrzucaniu prawdy, gdy staje ona przed nami w teraźniejszości. Można pięknie mówić o Bogu, znać Pismo Święte, uczestniczyć w nabożeństwach, a jednak zamknąć serce na Jego wolę.

Uczeni w Prawie posiadali wiedzę religijną, ale nie zawsze pozwalali, aby przemieniała ona ich życie. Zamiast pomagać innym odnajdywać drogę do Boga, niejednokrotnie nakładali na ludzi ciężary i sami nie chcieli podjąć wysiłku nawrócenia

Słowa Jezusa są więc nie tylko oskarżeniem ludzi żyjących przed wiekami. Są także wezwaniem skierowanym do każdego z nas. Czy słucham Bożego słowa z pokorą? Czy potrafię przyjąć upomnienie? Czy nie osądzam innych surowiej niż samego siebie? Czy moja pobożność prowadzi mnie do większej miłości, przebaczenia i miłosierdzia?

Jezus nie wypowiada tych słów po to, aby człowieka odrzucić, ale aby obudzić jego sumienie. choćby najtrudniejsza prawda może stać się początkiem przemiany, jeżeli przyjmiemy ją z pokorą. Bóg nie oczekuje od nas pozorów świętości, ale serca szczerego, gotowego do nawrócenia.

Prawdziwa pobożność zaczyna się tam, gdzie Boże słowo przestaje być tylko słuchane, a zaczyna przemieniać nasze codzienne życie.