
EWANGELIA NA DZIEŃ 16.09.2026
WSPOMNIENIE ŚW. MĘCZENNIKÓW KORNELIUSZA, PAPIEŻA, I CYPRIANA, BISKUPA
ŚRODA XXIV TYGODNIA ZWYKŁEGO
EWANGELIA (Łk 7, 31-35)
Duch przekory przeszkodą w przyjęciu królestwa Bożego
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus powiedział do tłumów:
«Z kim mam porównać ludzi tego pokolenia? Do kogo są podobni? Podobni są do dzieci przesiadujących na rynku, które głośno przymawiają jedne drugim: „Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wy nie płakaliście”.
Przyszedł bowiem Jan Chrzciciel: nie jadł chleba i nie pił wina; a wy mówicie: „Zły duch go opętał”. Przyszedł Syn Człowieczy: je i pije; a wy mówicie: „Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników”. A jednak wszystkie dzieci mądrości przyznały jej słuszność».
Oto słowo Pańskie.
📖 Komentarz do Ewangelii (Łk 7, 31–35)
Jezus mówi dziś o ludziach, którzy zawsze znajdą powód, aby nie przyjąć Bożego wezwania. Jan Chrzciciel przyszedł w surowości i pokucie — mówiono, iż jest zbyt wymagający. Jezus przyszedł blisko ludzi, niosąc miłosierdzie i euforia — Jego również odrzucono.
Problemem nie był ani Jan, ani Jezus. Problemem było serce zamknięte, które nie chce się zmienić.
Duch przekory może pojawić się także w nas. Czasem Bóg przemawia do nas przez słowo Ewangelii, przez drugiego człowieka, przez wydarzenie, które zachęca nas do przebaczenia, pokory czy nawrócenia, a my szukamy wymówki, aby tego nie przyjąć.
Jezus przypomina: mądrość Bożą poznaje się po owocach. Nie wystarczy słuchać Boga — trzeba pozwolić, aby Jego słowo przemieniało nasze życie.
Prośmy więc o serce pokorne i otwarte, które nie będzie Bogu mówiło: „nie”, ale z ufnością odpowie: „Panie, prowadź mnie swoją drogą”.

Panie Jezu,
Ty znasz moje serce i wiesz, jak często
szukam wymówek, aby nie przyjąć Twego słowa.
Uwolnij mnie od ducha przekory,
od uporu, pychy i niechęci do tego,
co prowadzi mnie ku nawróceniu.
Daj mi serce pokorne,
które potrafi słuchać,
rozpoznawać Twoją obecność
i przyjmować Twoją wolę.
Kiedy przemawiasz do mnie przez Ewangelię —
daj mi odwagę odpowiedzieć.
Kiedy wzywasz do przebaczenia —
daj mi siłę przebaczyć.
Kiedy uczysz mnie pokory —
daj mi łaskę uniżenia serca.
Kiedy prosisz, abym zaufał —
oddal ode mnie lęk.
Panie Jezu,
nie pozwól, abym odrzucał Twoje wezwanie
tylko dlatego, iż wymaga ono ode mnie zmiany.
Spraw, aby moje życie
wydawało dobre owoce:
wiary, miłości, cierpliwości, przebaczenia
i wiernego trwania przy Tobie.
Jezu, otwórz moje serce na Twoje Królestwo
i prowadź mnie drogą prawdy i zbawienia.
Amen.
















