EWANGELIA NA DZIEŃ 29.10.2026

CZWARTEK XXX TYGODNIA ZWYKŁEGO

EWANGELIA (Łk 13, 31-35)

Jezus wierny swojemu posłannictwu

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W tym czasie przyszli niektórzy faryzeusze i rzekli do Jezusa: «Wyjdź i uchodź stąd, bo Herod chce Cię zabić». ale On im odpowiedział: «Idźcie i powiedzcie temu lisowi: Oto wyrzucam złe duchy i dokonuję uzdrowień dziś i jutro, a trzeciego dnia będę u kresu. Jednak dziś, jutro i pojutrze muszę być w drodze, bo rzecz to niemożliwa, żeby prorok zginął poza Jeruzalem.

Jeruzalem, Jeruzalem! Ty zabijasz proroków i kamienujesz tych, którzy do ciebie są posłani. Ile razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, jak ptak swoje pisklęta pod skrzydła, a nie chcieliście. Oto dom wasz tylko dla was pozostanie. Mówię zaś wam: nie ujrzycie Mnie, aż nadejdzie czas, gdy powiecie: „Błogosławiony Ten, który przychodzi w imię Pańskie”».

Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii

Jezus wie, iż Jego droga prowadzi do Jerozolimy, gdzie czeka Go cierpienie i śmierć. Mimo ostrzeżeń i gróźb nie rezygnuje ze swojej misji. Odpowiada z odwagą, iż będzie przez cały czas uzdrawiał chorych i uwalniał ludzi od zła. Nie pozwala, aby strach odciągnął Go od wypełnienia woli Ojca.

W tej Ewangelii widzimy Jezusa wiernego miłości aż do końca. Jego serce nie jest jednak wypełnione gniewem wobec tych, którzy Go odrzucają. Przeciwnie — Jezus z bólem mówi o Jerozolimie, która nie chciała przyjąć Jego miłości. Porównuje siebie do ptaka, który gromadzi pisklęta pod skrzydłami, pragnąc zapewnić im schronienie i bezpieczeństwo.

To niezwykle wzruszający obraz Bożego miłosierdzia. Bóg nie przestaje nas kochać choćby wtedy, gdy odwracamy się od Niego, zamykamy serca lub szukamy szczęścia z dala od Jego obecności. Nie narzuca nam swojej miłości, ale cierpliwie czeka, aż zechcemy powrócić.

Jezus uczy nas również wierności własnemu powołaniu. Każdy człowiek ma swoją drogę, swoje obowiązki i krzyże, które czasem wydają się zbyt ciężkie. W chwilach trudności łatwo się zniechęcić, ulec lękowi albo zrezygnować z dobra. Tymczasem Chrystus pokazuje, iż miłość jest silniejsza niż strach, a wierność Bogu daje siłę do dalszego kroczenia naprzód.

Nie bójmy się więc iść za Jezusem, choćby gdy droga staje się trudna. Trwajmy przy Nim w modlitwie, w codziennym dobru i w miłości do drugiego człowieka. Pozwólmy, aby otulił nas swoimi skrzydłami, szczególnie wtedy, gdy nasze serca potrzebują pocieszenia, pokoju i nadziei.