Familiaris Tractatio Verbi Divini* 495

Podczas spotkań Bożego Pastwiska staramy się przybliżać dzieciom (a jak się okazuje, dorosłym także) Ewangelię przez rozmowę i prace plastyczne.

Dzisiejsza Ewangelia to wyzwanie. Podatki, trudne pytania i oddawanie Bogu tego, co Boskie. Jak to wszystko wytłumaczyć dzieciom?

Spróbowaliśmy postawić nasze dzieci w sytuacji podobnego dylematu, w jakim został postawiony Pan Jezus. Zapytaliśmy, kogo należy słuchać: mamy czy taty? Kajetan słusznie zauważył, iż należy słuchać obojga rodziców, ale co w przypadku, gdy rodzice się ze sobą nie zgadzają? A co w przypadku, gdy podejdą do nas nasi dwaj najlepsi przyjaciele lub przyjaciółki i zapytają, czyj obrazek jest lepszy?

Z Ewangelii dowiadujemy się, iż Panu Jezusowi udało się wyjść z podobnej sytuacji. Ale ta Ewangelia nie jest tylko o mądrości i sprycie Pana Jezusa. Pan Jezus stawia przed nami zadanie, żeby oddać Bogu to, co należy do Boga. Ale co należy do Boga i jak to oddać? Szczerze mówiąc, złapałem się na tym, iż do tej pory zwracałem większą uwagę na pierwszą część odpowiedzi Jezusa, iż codzienne sprawy nie stoją w sprzeczności z sacrum. Nie zastanawiałem się za bardzo, co i jak mam oddawać Bogu.

Zapytaliśmy o to dzieci. Odpowiedzi, które padły, to: wszystko, wolność, ludzie, miłość. A jak możemy to oddać? Poprzez nasze dobre uczynki i dobre życie. Dlatego podczas pracy plastycznej rysowaliśmy nasze serca. Zestawiliśmy je później z pieniędzmi, które przy bogactwie i różnorodności naszych serc okazały się szare i nudne.

Kilka słów o samej wspólnocie:

Boże Pastwisko to wspólnota rodzin, które pragną lepiej przygotowywać się do niedzielnych Mszy Świętych. Naszym głównym narzędziem jest sztuka – rodzinnie tworzymy dzieła, które pomagają nam doświadczać Ewangelii.