Zaraz po tym widzeniu staraliśmy się wyruszyć do Macedonii, w przekonaniu, iż Bóg nas wezwał, abyśmy głosili im Ewangelię. (Dz 16,10)
ὡς δὲ τὸ ὅραμα εἶδεν, εὐθέως ἐζητήσαμεν ἐξελθεῖν εἰς Μακεδονίαν συμβιβάζοντες ὅτι προσκέκληται ἡμᾶς ὁ ⸀θεὸς εὐαγγελίσασθαι αὐτούς.
Ut autem visum vidit, statim quæsivimus proficisci in Macedoniam, certi facti quod vocasset nos Deus evangelizare eis.
Było to wspólne przekonanie, wspólna decyzja, o potrzebie głoszenia Ewangelii. Paweł i Tymoteusz ruszają więc do Macedonii z prawdą, iż Jezus Chrystus umarł i zmartwychwstał. Chcą mądrym Grekom zanieść nadzieję życia wiecznego. Są głęboko przekonani, iż tego właśnie chce od nich sam Bóg. Paweł, któremu w decydującym momencie życia ukazał się zmartwychwstały Chrystus, był przekonany, iż nic lepszego nie mogło go spotkać. Stąd nie szczędził trudu, aby do Chrystusa przekonać też innych.
A co ty na to?
Fot.P.P 
