Obie te sytuacje skutkowałyby wakansem Stolicy Apostolskiej i konklawe, na którym większość elektorów byłaby z nadania urzędującego pontyfika, a zatem postępowa i gwarantująca ciągłość reform (jedynie kilku głosujących to kardynałowie Wojtyły, a ponad 20 – Ratzingera). Są też inne scenariusze: szekspirowskie „wiele hałasu o nic”, czyli Franciszek pomału dojdzie do sił i zostanie po staremu, lub taki, iż papież pozostanie liderem moralnym i duchowym, ale w rządach pomagać mu będą kolegialnie dostojnicy. Tak było za pontyfikatu Jana Pawła II, który cierpiąc, pełnił służbę Piotrową do końca.
Powiązane
Powołanie do świętości ma wymiar misyjny
1 godzina temu
Argentyńskie media o wizycie Leona XIV
1 godzina temu
Leon XIV śladami św. Jana Pawła II w Córdobie
1 godzina temu
Szef Pentagonu: Polska pozostaje wzorowym sojusznikiem
2 godzin temu
Wypełniając uczynki miłosierdzia
3 godzin temu
Polecane
Konferencja „Porozmawiajmy o Bobrze” w Żaganiu
5 godzin temu

1 rok temu














