EWANGELIA NA DZIEŃ 05.11.2026

CZWARTEK XXXI TYGODNIA ZWYKŁEGO

EWANGELIA (Łk 15, 1-10)

Przypowieści o zagubionej owcy i zagubionej drachmie

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W owym czasie przybliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie, mówiąc: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi».

Opowiedział im wtedy następującą przypowieść:

«Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? A gdy ją znajdzie, bierze z euforią na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: „Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła”.

Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie euforia z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia.

Albo jeżeli jakaś kobieta, mając dziesięć drachm, zgubi jedną drachmę, czyż nie zapala światła, nie wymiata domu i nie szuka starannie, aż ją znajdzie? A znalazłszy ją, sprasza przyjaciółki i sąsiadki i mówi: „Cieszcie się ze mną, bo znalazłam drachmę, którą zgubiłam”.

Tak samo, powiadam wam, euforia nastaje wśród aniołów Bożych z powodu jednego grzesznika, który się nawraca».

Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii

Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam niezwykłe oblicze Boga – Ojca pełnego miłosierdzia, który nigdy nie przestaje szukać człowieka. Jezus opowiada dwie przypowieści: o pasterzu, który pozostawia dziewięćdziesiąt dziewięć owiec, aby odnaleźć tę jedną zagubioną, oraz o kobiecie, która z wielką troską poszukuje zgubionej drachmy.

W obu historiach odnajdujemy tę samą prawdę: dla Boga nikt nie jest stracony, zapomniany ani nieważny.

Zagubiona owca nie potrafi sama odnaleźć drogi do stada. Potrzebuje pasterza, który wyruszy na poszukiwanie, odnajdzie ją i z miłością weźmie na swoje ramiona. Tak właśnie czyni Jezus. Nie odwraca się od człowieka zagubionego w grzechu, pogubionego w życiu, zranionego cierpieniem czy przygniecionego własną słabością. On wychodzi mu naprzeciw.

Z kolei kobieta poszukująca drachmy pokazuje nam, jak wielką wartość ma każda dusza w oczach Boga. choćby to, co dla innych wydaje się małe i niepozorne, dla Niego jest cenne. Bóg nie rezygnuje z człowieka. Szuka go cierpliwie, zapala światło swojej łaski i pragnie odnaleźć go w ciemności.

Szczególnie wzruszające są słowa Jezusa o euforii w niebie z jednego grzesznika, który się nawraca. Niebo raduje się z każdego powrotu człowieka do Boga. Nie ma takiej przepaści, której nie mogłoby pokonać Boże miłosierdzie, ani takiego zagubienia, z którego Jezus nie mógłby nas wyprowadzić.

Dzisiejsza Ewangelia zaprasza nas również, abyśmy sami stawali się ludźmi, którzy szukają zagubionych – tych, którzy oddalili się od Boga, stracili nadzieję, samotnie dźwigają swój krzyż. Czasem wystarczy dobre słowo, wyciągnięta dłoń, cierpliwość i modlitwa.

Pamiętajmy: możemy zagubić się w oczach świata, ale nigdy nie zagubimy się w miłości Boga. On zawsze czeka, zawsze szuka i zawsze pragnie nas przytulić do swojego serca.